پویش کشوری: کتاب خادم ارباب کیست؟

0

پویش کشوری
کتاب خادم ارباب کیست؟
نویسنده: سید علی اصغر علوی
مؤلف: بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع)

خادم

ارباب

کیست؟

چند دقیقه ای با این کلیپ همراهی کن..عجیب به دلت می نشیند:

غریب یعنی امامی که یارانش کمند و او به وجود آنها مباهات می کند امام زمانت را اگر می خواهی غریب و تنها نگذاری و به وجود و حضور تو افتخار کند این گونه باش…

بریده کتاب(۱):

«ما» هنر نداریم، اما «او» که هنر دارد، هنر او هم این است که اجناس به درد نخوری مثل ما – که هیچ کس حاضر نیست بخرد را می خرد.
و با یک نگاهش کیمیا می کند: رسول ترک، کل احمد تهرانی و… محصولات این کارخانه اند.
راهش هم همین است که حافظ فرمود: «گر در سرت هوای وصال است حافظا باید که خاک در گه اهل هنر باشی» (صفحه ۳۷)

بریده کتاب(۲):

این که حسین خوب های عالم را طلا کند که هنر نیست. هنر، تبدیل مس به طلاست، طلا که طلا هست، با کم و زیاد عیارش!
آقازاده هایی مثل علی اکبر و قاسم را قبول کردن و اجازه فدا شدن دادن که…
هنر این است که غلام بی اصل و نسب سیاهی را با نَفَس مسیحایی اش حسینی کند و لایق انتساب خود.
هنر حسین این است که با انسان ها طرف حساب باشد.
هنرمندی حسین تبدیل به احسن است، چرا که مقلب القلوب است(حول حالنا الی احسن الحال)
از کربلایی احمد و رسول ترک و.. عابد و عارف و زاهد ساختن معجزه حسین است.
دست چه کسانی را حسین گرفته… دست چه کسانی را نگرفته…
حسین هنرمندترین انسانی است که – نه تنها خادمانش بلکه – عالم می شناسدش.

بریده کتاب(۳):

کسی که یک عمر به دنبال حسین دویده است ارزش همراهی با حسین را می فهمد. خاصه در لحظات حساس.
کسی که یک عمر بی تاب سفر کربلا بوده است،شیرینی هم جواری با حسین را درک می کند.
کسی که سختی رسیدن به کربلا را چشیده است قسمت ماندن در کربلا با حسین را می داند و جدایی از او برایش جهنم است. آنجاست که بی تابی می کند و لحظه لحظه با حسین بودن را از دست نمی دهد. آنجا التماس رنگی دیگر پیدا می کند.
شاید فلسفه اینکه بعضی چیزها را راحت به انسان نمی دهند به همین خاطر باشد که راحت از دست ندهد. باید زمینه ها را آماده کرد تا انسان قدردان باشد.
کسی که از کوچه پس کوچه های ربذه به پای علی و حسن و حسین علیه السلام دویده است تا به کربلا برسد ارزش خادمی را می فهمد.
«ناز پرورد تنعم»که راهی به دوست نخواهد برد. خادم باد آورده را بادی خواهد برد!

کسی که حسین را درک کرده باشد مزدش را کمتر از حسین نمی خواهد. آن هم نه از دست هرکسی، از دست خود حسین…

بریده کتاب(۴):

بعد از کربلا دیدند نابینا شده، جویای ماجرا شدند؛ بعد از عاشورا به منزل رفتم، در عالم رؤیا دیدم به من گفتند پیامبر با تو کار دارد… در محضر پیامبر دیدم اشقیا و قتله ی کربلا هستند، ترس وجودم را فراگرفته بود. نوبت من شد، تو چه کردی؟
هیچ کاری نکردم، نه شمشیری زدم، نه نیزه ای انداختم، نه تیری به سمت سپاه حسین پرتاب کرده ام، نه بر پیکری با اسب تاخته ام، نه سری از تن جدا کرده ام…
حضرت فرمود: راست می گویی ولی تو سیاهی لشگر عمر سعد را زیاد کردی.
عمر سعد به واسطه ی چند تا مثل تو قوت قلب گرفت والا این قدر جرأت و جسارت نداشت.
تو پشت عمر سعد را برای قتل امام حسین گرم کردی، تو دل فرزندان حسین را لرزاندی…
سیاهی لشگر دشمن شدن آن قدر عقوبت دارد، چرا که دل دشمن را قرص می کند و دل خودی ها را خالی. کاش لااقل ما را جزء سیاهی لشگر امام حسین حساب کنند.
جان، قابل غلام سیاه تو هم که نیست ،
آن را مگر سیاهی لشگر بیاورم…
از مصادیق سیاهی لشگر امروز می توان زیارت باشکوه اربعین و پیاده روی نجف-کربلا، راهپیمایی٢٢بهمن، روز قدس و مانند آن را نام برد. حرکت هایی که نمایش شکوه و هیمنه ی اسلام به استکبار جهانی باشد همه از مصادیق سیاهی لشگر خواهد بود.
باشد که توفیق حضور در این سیاهی ها را به ما عنایت کنند، به حق غلام سیاه امام.

پروفایل حسینی:

موشن کلیپ: با پویش حسینی همراه شوید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.